بلند می‌شم، پاهامو به اندازه عرض شونه‌هام باز می‌کنم، چند بار زانوهامو خم و راست می‌کنم تا از آمادگی جسمانیم اطمینان حاصل کنم، دست راستمو با زاویه سی و پنج درجه نسبت به پهلوم باز می‌کنم، با آرنجم زاویه صد و بیست درجه تشکیل می‌دم، با انگشتای دست راستم قوس گردن می‌سازم، آفتابه قرمز نیمه‌پری که دست چپمه رو یکم به سمت پایین خم می‌کنم و خودمو برا جواب دادن به اولین آدمی آماده می‌کنم که بگه :" این نیز بگذرد "

قرار نبود اینجا بذارم این نوشته رو، بر می­دارمش تو کمتر از یه روز...

1. تو این دو هفته فک کنم هممون به این نتیجه رسیدیم که بزرگترین تفریح آدما، همین ریدن به همدیگست، یه تشکر گنده به حضرت آدم بخاطر شجاعتش تو خوردن سیب و پایه‌گذاری این مهارت بدهکاریم جمیعاً،اگه تو بهشت دلم برا یه‌چیز این دنیا تنگ شه همین مهارتیه که سالیان دراز براش زحمت کشیدم...

2. من به مهدی رای میدم، دیر گفتم که این چن میلیون نفری که اینجا رو میخونن یه‌دفه نظرشون برنگرده و موج سبز کلاً نخوابه و دشمن سواستفاده نکنه، اونایی که منتظر نظر من بودن حالا میتونن دستشونو از رو F5 بردارن...

3. از محسن، حسین و مهدی تشکر می‌کنم، بخاطر این چن روز که شاید حالا حالاها تکرار نشه...

هنوز بین کروبی و موسوی شک دارم، ولی خبرتون می‌کنم، نگران نباشید...

                                      

توضیح عکس: رای تا وقتی دستته رایه، تا بره تو صندوق و بیاد بیرون معلوم نیست چن نفر بهش میریD:نن...

رو دوش امیررضا که از قهرمانای سابق کشتی بود بالا و پایین می‌شد، مردم محل، از زن و مرد داد می‌زدن:"قهرمان دوسِت داریم". سرشو گرفت رو به آسمون و خدا رو شکر کرد، دستشو از ترس خوردن به خورشید پایین‌تر آورد. حلقه‌های گلو از گردنش درآورد و پرتشون کرد طرفِ جمعیت. یاد پدرش افتاد که همیشه مسخرش می‌کرد، دلش خواست مادرش زنده بود و این روزو می‌دید. یاد سختیایی افتاد که تو ماههای قبل کشیده بود تا امروز "قهرمان" صداش کنن. اشک تو چشاش جمع شد، آروم از رو دوش جمعیت اومد پایین، چهار گوشه منقل رو بوسید و به همه قول داد دیگه طرفش نره...

بله شما، شما هم بخاطر تزریق خون آلوده بچه‌دار شدین ؟

شما رو نمی‌دونم ولی من اگه یه روزی بخوام برم رای بدم، به کسی رای میدم که بهونه بهتری برا بدبختیام باشه...

همین بغل‌مغلا نگه دار یکی‌دوتا ازین جارو بلندا بگیریم، دیگه خلال‌دندونامون داره تموم می‌شه...

بدون اینکه کسی ببینه، تسبیحشو گرفت دستش، یه دور امن یجیبٌ زد، یه بار آیت‌الکرسی خوند، قرآنشو از تو کیفش در آورد و دخترشو از زیر قرآن سه بار رد کرد، یه بیست تومنی پاره‌پوره دور سر دخترش گردوند، پیشونی دخترشو بوسید و آروم تو گوشش گفت:"دیگه کسی نمیتونه چشمت کنه، تا این آهنگ تموم نشده، برو وسط برقص، باید پوز دخترعموی نیم‌وجبیتو حسابی بزنی"

The king of hearts is the only king without a mustache...

meebo

مریمی گفته که یه سری از قانونای زندگیمو بنویسم، منم با توجه به اینکه زیاد آدم گندی نیستم، ضمن تشکر، یه سری از چیزایی که سعی می‌کنم رعایت کنمو تو ادامه مطلب نوشتم...
ادامه‌ی مطلب

"قبلاً دلم فقط برای گرسنه‌ها می‌سوخت، ولی حالا دلم برای اونایی که خیلی سیرن هم می‌سوزه"

پسرخاله

وی پس از بیان اینکه برای نامگذاری تعدادی از خیابانهای جدید با کمبود نام شهدا مواجه شده ایم، از اعزام تعدادی از جوانان به غزه خبر داد...

علم و ادب تیم خوبیه و فک کنم یه سال هم نایب قهرمان لیگ فوتسال شده، ولی اینکه اسم یه تیم فوتسال رو بذارن "علم و ادب" مث این میمونه که سردر باشگاه منچستر یونایتد بنویسن: " اول درس، بعد ورزش "

آقایون، خانوما، امروز مهمونا زیادن، لطف کنید اسماتونو رو عضوای مصنوعیتون بنویسین که اگه افتاد زیر دست و پا، با مال بقیه اشتباه نشه...

اکبر آقا، اگه لطف میکنید و منو به غلامی خودتون پسند میکنید، دخترتونو ببرم برا کنیزی مادرم...

این آخریا غذا نمیخورد، حرفم نمیزد، از جاشم بلند نمیشد، فقط ما ها رو که میدید، میگفت به پسرم بگین یادش نره که نباید سن منو رو قبرم بنویسه، میگفت مردم که رد شن و سنمو ببینن، یه فاتحه هم نمیخونن، میگن این عمرشو کرده...

بیشتر که گیر میدادیم چرا چیزی نمیگی، میگفت آدم سنش هر چی بیشتر میشه سوراخ گلوش تنگ تر میشه، اون یکی سوراخش گشادتر...

این روزا حداقل چیزایی که مطمئنم ندارم، دل و دماغن، تصمیم گرفتم همه کلاغای دانشگاهو آب میوه مهمون کنم، هر جایی که اونا بگن...

من یه قهرمانم. تو کل زندگیم سعی کردم کسیو ناراحت نکنم. همه نگرانیم این بوده که آدما رو از خودشون ناامید نکنم. من یه قهرمانم. مثلاً وقتی چن تا دختر از کنارم رد میشن همه سعی خودمو میکنم که به همشون به یه اندازه نگاه کنم تا هیچ کدومشون فک نکنن از بقیه زشت ترن، حتی سعی میکنم به همه جاشون به یه اندازه نگاه کنم تا فک نکنن یه جاهاییشون مشکل داره و اونقدی که باید، مناسب نیست و نرن همه جاشونو عمل کنن. یا مثلاً وقتی دارم آدما رو مسخره میکنم همه سعیمو میکنم که دست رو نقطه ضعفاشون نذارم و به کلیات بسنده میکنم. وقتی دارم بهشون فحش میدم سعی میکنم تو فحشام از حیوونایی استفاده نکنم که واقعاً شبیهشون باشن. وقتی سر کرایه، دهن یکی از مسافرا رو با قفل فرمون سرویس میکنم، در انتها براش توضیح میدم که اگه قفل فرمونو نداشتم حتماً میتونسته ترتیبمو بده.

آره هر جور که نگاه کنیم من یه قهرمانم. انتظار ندارم عکسمو هر روز تو روزنامه ها ببینم یا اسمم بجای پتروس تو کتابا باشه، همه حرفم اینه که خوبه قدر قهرمانامونو امروز که هستن بدونیم تا فردا تاسف نخوریم که تو غفلت چه قهرماناییو از دست دادیم...

آره پسرم غصه نخور، داشتم میگفتم، همونطور که گابریل گارسیا مارکز تو وصیت نامش نوشته، هیچ کس لیاقت تو رو نداره و اون کسی که لیاقتتو داره، تو لیاقتشو نداری...

نشد، همینجام، کم یا زیاد...

خوبی نوشته‌های کوتاه اینه که تا بیای تصمیم بگیری بخونیش یا نه، به آخرش می‌رسی. اگه بازم بخوام خلاصش کنم، چن تا از آدمای واقعی اینجا رو بلد شدن، پس قراره برم یه جا دیگه که خب معلوم نیس کی راش بندازم...

از همه اونایی که لطف میکردن و از راه‌های دور و نزدیک برام نامه میفرستادن ممنونم، شاید وقت نشد به خیلیاشون جواب بدم، شاید نشد خیلیاشونو تو برنامه بخونم، شاید خیلیاشون تو قرعه کشی برنده نشدن، ولی میخوام بدونید که همه چی کامپیوتری بود و تقلبی صورت نمی‌گرفت. از همه اونایی که ساعتها پرواز میکردن تا بیان همین دو سه خطی که هر چن روز یه بار می‌نوشتم رو بخونن تشکر می‌کنم، بچه‌های کره، استرالیا، برزیل، آرژانتین، منچستر یونایتد و بخصوص بچه های خونگرم و باصفای محله ازمیردران از شوروی سابق...

الکساندر یه جمله معروفی داره که میگه اشتباهات داوری جزئی از بازیه، منم میخوام در انتها بگم از آشنایی با بیشترتون تقریباً خوشحال شدم. امیدوارم اکثرتون روزای خوبی داشته باشید و اینا...

نسبتاً مخلصیم...

یه وقتایی آدما بیشتر از اونکه احتیاج به کمک داشته باشن، احتیاج دارن ازشون کمک خواسته شه...

کلیه سمت راست همه آدما رو می‌ریختم زیر پاهات اگه فقط یه بار دیگه، کلیه سمت راستت سرما می‌خورد...

بابا از چین کلی تا short آورده، از همینایی که هرچی این شهرو بگیریو بری بالاتر، مارکش بیشتر از زیر شلوارا معلوم میشه، انگار تو این مدت که نبوده یادش رفته چقد شماها نیستین...
چن وقته اینا رو دوتا دوتا و سه تا سه تا میپوشم تا جاتونو یه جورایی پر کرده باشم...

این دخترمم هست، تو شناسنامه پنجاه و نهه، ولی شصت و سه صداش میکنیم...

وقتی کوچیکی، حتی اگه شAشتو بگی، آدمای دور و برت برات جایزه میخرن، تشویقت میکنن و حتی ازت قهرمان میسازن، ولی وقتی ازشون بزرگتر شدی، هر چقدم شAشتو نگه داری و قهرمان باشی و براشون جایزه بخری، بازم تا جایی که بتونن به سر تا پات میشAشن...
من اگه جات بودم اون هیکلای ردیفو تو تیم فوتبال زنان آمریکا ول نمیکردم بیام برا چارتا مودار تر از خودم از فرهنگ حرف بزنم...
میشنوی چی میگم افشین ؟

وقتی خانوم تپل چادری کمیته بهش گیر داد، یه لحظه تو فکر فرو رفت، اومد جلو، چادر خانومه رو از صورتش زد کنار تا بتونه صاحب اون دماغ رو بشناسه، بغلش کرد، وقتی داشت از خوشحالی اشک میریخت بهش گفت بعد اون حادثه هیچوقت فک نمیکرده بتونه موفق به تحریک کسی بشه...

- گفتی چی کاره ای ؟
- مهندس هسته ای...
- بیخیال، این حرفا چیه، فک میکنی ما چجوری مدرکمونو گرفتیم ؟ کلاسا تق و لق، استادا بی سواد، مهندس مهندسه دیگه... حالا چی خوندی ؟
- فناوری هسته ای
- ای بابا، بازم که داری حرف خودتو میزنی، فناوریا همه هسته این، کلاً به نظر من علم چیزیه هسته ای، نبینم دیگه خودتو دست کم بگیریاااا، حالا خداییش چی خوندی ؟

بعضيا حتی کسيو ندارن تا بهش خیانت کنن...

عادت کرده بودیم از پشت هوای همو داشته باشیم ولی دشمن از جلو حمله میکرد...